ارسال مستقیم از درب کارخانه مشاوره تخصصی رایگان ارسال به سراسر کشور
مدرن سازان تولید کننده تجهیزات قالب بندی بتن
تماس با واحد فروش ۰۲۱ ۷۱۰۵ ۷۱۰۶

شورینگ چیست؟

جستجو

دسته بندی مقالات

اطلاعات تماس

شورینگ چیست؟


سیستم شورینگ چه نقشی در قالب‌بندی بتن دارد؟

شورینگ یکی از روش‌های ایجاد تکیه‌گاه موقت در عملیات ساختمانی و سازه‌های بتنی است. زمانی که قالب، بتن تازه یا بخشی از سازه هنوز توان تحمل مستقل بار را ندارد، از سیستم شورینگ برای انتقال بار به سطح یا سازه‌ای مطمئن استفاده می‌شود.
اصطلاح Shoring در پروژه‌های عمرانی کاربرد گسترده‌ای دارد و بسته به نوع پروژه می‌تواند به سیستم‌های مختلفی از تکیه‌گاه‌های موقت اشاره کند. در حوزه قالب‌بندی بتن، منظور از شورینگ معمولاً مجموعه‌ای از پایه‌ها، فریم‌ها و اجزای مهاربندی است که زیر قالب یا سقف قرار می‌گیرند و بار را تا زمان رسیدن بتن به مقاومت لازم تحمل می‌کنند.
در بازار ایران عبارت‌هایی مانند «داربست شورینگ»، «شورینگ بندی» یا «سیستم شورینگ» نیز استفاده می‌شود. با این حال، شورینگ نام یک محصول مشخص نیست؛ بلکه مفهوم کلی سیستم نگهدارنده موقت است و می‌تواند با تجهیزات مختلف اجرا شود.

داربست شورینگ چیست؟

داربست شورینگ سیستمی موقت است که برای ایجاد یک سازه نگهدارنده در زیر قالب‌ها، سقف‌ها یا بخش‌هایی از سازه استفاده می‌شود.
در این سیستم، بار ناشی از قالب، بتن تازه، نیروهای اجرایی و تجهیزات باید از طریق شبکه شورینگ به نقاط مقاوم‌تر منتقل شود.
یکی از سیستم‌هایی که در بسیاری از پروژه‌های بتنی برای این منظور استفاده می‌شود، داربست مثلثی است. این سیستم با قرار گرفتن فریم‌ها در کنار و روی یکدیگر می‌تواند شبکه‌ای برای تحمل بار ایجاد کند.
اما داربست شورینگ الزاماً به معنی داربست مثلثی نیست. بسته به شرایط پروژه، ارتفاع، بار و نوع سازه ممکن است از سیستم‌های دیگری نیز برای شورینگ استفاده شود.
بنابراین وقتی در نقشه، دستور کار یا مکالمات پروژه عبارت «شورینگ» مطرح می‌شود، ابتدا باید مشخص شود منظور دقیقاً چه نوع سیستم نگهدارنده‌ای است.

شورینگ در چه بخش‌هایی از ساختمان استفاده می‌شود؟

کاربرد شورینگ به نوع پروژه و روش اجرا بستگی دارد. مهم‌ترین استفاده آن در بخش‌هایی است که سازه یا قالب در مرحله اجرا نیاز به تکیه‌گاه موقت دارد.
از شورینگ می‌توان در موارد زیر استفاده کرد:

 

  • زیر قالب سقف‌های بتنی
  • اجرای دال‌های بتنی
  • زیر تیرها و بخش‌های سنگین سازه
  • قالب‌بندی سازه‌های با ارتفاع زیاد
  • پروژه‌های پل‌سازی
  • سازه‌های صنعتی
  • عملیات ترمیم یا تقویت سازه
  • پشتیبانی موقت از بخش‌هایی که هنوز به مقاومت کافی نرسیده‌اند

 

در هر یک از این کاربردها، طراحی و چیدمان سیستم باید متناسب با بار واقعی پروژه انجام شود.

یکی از اشتباهات رایج در کارگاه این است که فاصله پایه‌ها یا نحوه چیدمان شورینگ صرفاً از پروژه قبلی کپی شود. تغییر ضخامت دال، ارتفاع، دهانه یا وزن بتن می‌تواند شرایط باربری را کاملاً تغییر دهد.

اجزای تشکیل دهنده داربست شورینگ

اجزای سیستم شورینگ

سیستم شورینگ بسته به نوع تجهیزات مورد استفاده می‌تواند ساختار متفاوتی داشته باشد.
در سیستم‌های فریمی، معمولاً فریم‌های فلزی اصلی‌ترین بخش سازه موقت را تشکیل می‌دهند. در کنار آنها ممکن است از مهارهای افقی، پایه‌های قابل تنظیم، سرجک و کفشک نیز استفاده شود.
وظیفه این اجزا فقط نگه داشتن قالب نیست. مجموعه باید بتواند بار را به‌صورت کنترل‌شده از قالب به سطح زیرین منتقل کند.
به همین دلیل کیفیت اتصال قطعات اهمیت زیادی دارد. حتی اگر خود فریم‌ها سالم باشند، اتصال نامناسب، سطح زیرسازی ضعیف یا تنظیم نادرست پایه‌ها می‌تواند عملکرد سیستم شورینگ را تحت تأثیر قرار دهد.

تفاوت شورینگ با داربست معمولی چیست؟

شورینگ و داربست معمولی ممکن است از نظر ظاهری شباهت‌هایی داشته باشند، اما هدف اصلی آنها متفاوت است.
داربست معمولی بیشتر برای ایجاد دسترسی نیروی انسانی به ارتفاع استفاده می‌شود؛ برای مثال در نماکاری، تعمیرات، نصب تجهیزات یا عملیات اجرایی.
اما شورینگ با هدف اصلی تحمل و انتقال بار ایجاد می‌شود.
در سیستم شورینگ باید بار قالب، بتن و عملیات اجرایی محاسبه و کنترل شود. به همین دلیل نمی‌توان هر داربستی را صرفاً به دلیل شباهت ظاهری به‌عنوان شورینگ استفاده کرد.
این تفاوت در پروژه‌های سنگین اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا یک سیستم دسترسی ممکن است برای حضور افراد مناسب باشد، اما برای تحمل بار زیاد بتن طراحی نشده باشد.

تفاوت شورینگ با جک سقفی

یکی دیگر از تجهیزات مورد استفاده در زیرسازی سقف، جک سقفی است.
جک سقفی معمولاً به‌صورت یک پایه مستقل قابل تنظیم استفاده می‌شود و برای ارتفاع‌ها و شرایط مشخص می‌تواند راهکار ساده و سریعی باشد.
در مقابل، شورینگ معمولاً به شکل یک شبکه متصل اجرا می‌شود. این شبکه می‌تواند در پروژه‌هایی که ارتفاع بیشتر، بار بالاتر یا سطح وسیع‌تری دارند مناسب‌تر باشد.
انتخاب بین جک سقفی و داربست شورینگ نباید تنها براساس قیمت تجهیزات انجام شود. ارتفاع سقف، میزان بار، شکل سازه، سرعت نصب و تعداد دفعات استفاده از تجهیزات همگی در انتخاب سیستم مناسب نقش دارند.

شورینگ یا داربست مثلثی در اندازه 120 سانتی

تفاوت شورینگ با داربست مثلثی چیست؟

شورینگ یک مفهوم کلی است، در حالی که داربست مثلثی یک نوع سیستم مشخص است که می‌تواند برای اجرای شورینگ مورد استفاده قرار گیرد.
به عبارت ساده:
شورینگ = روش یا سیستم نگهداری موقت
داربست مثلثی = یکی از تجهیزات قابل استفاده برای اجرای شورینگ
این تفاوت اصطلاحی اهمیت دارد، زیرا گاهی این دو عبارت به جای یکدیگر استفاده می‌شوند و این تصور ایجاد می‌شود که «شورینگ» نام یک مدل مشخص از داربست است.
در عمل ممکن است شورینگ با داربست مثلثی، سیستم‌های چکشی، کاپلاک یا تجهیزات دیگر اجرا شود.
نوع مناسب باید براساس مشخصات پروژه انتخاب شود.

شورینگ بندی چگونه انجام می‌شود؟

شورینگ بندی با آماده‌سازی سطح شروع می‌شود. سطح زیر تجهیزات باید توان تحمل بار منتقل‌شده را داشته باشد و در صورت نیاز از کفشک یا تجهیزات مناسب برای توزیع بهتر بار استفاده شود.
بعد از آن پایه‌ها یا فریم‌ها طبق نقشه و فاصله تعیین‌شده قرار می‌گیرند.
در زمان نصب، چند موضوع باید کنترل شود:

 

  • تراز بودن پایه‌ها
  • شاقولی بودن سیستم
  • اتصال صحیح فریم‌ها
  • مهاربندی مناسب
  • فاصله استاندارد میان پایه‌ها
  • پایداری سطح زیرکار
  • تنظیم صحیح ارتفاع

 

در سیستم‌های مرتفع، اهمیت مهاربندی بیشتر می‌شود. هرچه ارتفاع افزایش پیدا کند، اثر خطا در تراز یا عدم شاقولی بودن نیز بیشتر خواهد شد.
به همین دلیل اجرای شورینگ در پروژه‌های مرتفع باید براساس طراحی مشخص انجام شود و افزایش ارتفاع به‌صورت تجربی و بدون کنترل توصیه نمی‌شود.

فاصله پایه‌های شورینگ چگونه تعیین می‌شود؟

برای فاصله پایه‌های شورینگ نمی‌توان یک عدد ثابت برای تمام پروژه‌ها اعلام کرد.
این فاصله به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله:

 

  • وزن قالب
  • وزن بتن تازه
  • ضخامت دال
  • دهانه
  • ارتفاع سیستم
  • ظرفیت اجزای شورینگ
  • بارهای اجرایی
  • نوع تجهیزات مورد استفاده

 

کاهش بیش از حد تعداد پایه‌ها ممکن است ظرفیت سیستم را کاهش دهد و افزایش بی‌دلیل تعداد پایه‌ها نیز هزینه و زمان اجرا را بالا می‌برد.

بنابراین چیدمان مناسب باید بین ظرفیت باربری، ایمنی و بهره‌وری اجرایی تعادل ایجاد کند.

ارتفاع شورینگ چه تأثیری بر اجرای سیستم دارد؟

افزایش ارتفاع یکی از عواملی است که شرایط اجرای شورینگ را پیچیده‌تر می‌کند.
در ارتفاع‌های کم، کنترل تراز و پایداری سیستم ساده‌تر است. اما با افزایش ارتفاع، موضوعاتی مانند مهاربندی، شاقولی بودن و اتصال صحیح طبقات اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.
همچنین نباید تصور کرد که می‌توان تعداد نامحدودی فریم را روی هم قرار داد و تنها با افزایش ارتفاع، همان ظرفیت قبلی را حفظ کرد.
ارتفاع بیشتر می‌تواند رفتار کل سیستم را تغییر دهد و طراحی شورینگ باید این موضوع را در نظر بگیرد.

ظرفیت باربری داربست شورینگ به چه عواملی بستگی دارد؟

ظرفیت باربری شورینگ فقط به وزن یا ضخامت فریم وابسته نیست.
عوامل متعددی در عملکرد نهایی سیستم نقش دارند:

 

  • کیفیت فولاد
  • قطر و ضخامت لوله
  • کیفیت جوش‌ها
  • سلامت فریم
  • نحوه اتصال قطعات
  • فاصله پایه‌ها
  • ارتفاع سیستم
  • نحوه مهاربندی
  • شرایط سطح زیرکار
  • نحوه توزیع بار

 

برای مثال، یک فریم سالم در صورتی که روی سطح نامناسب قرار گرفته باشد یا شبکه به‌درستی مهاربندی نشده باشد، نمی‌تواند عملکرد مورد انتظار را داشته باشد.
به همین دلیل بررسی ظرفیت باید برای کل سیستم انجام شود، نه فقط یک قطعه.

نکات مهم قبل از اجرای شورینگ

پیش از شروع اجرا، بهتر است تجهیزات از نظر ظاهری بررسی شوند.
فریم‌های خم‌شده، جوش‌های ترک‌خورده، لوله‌های تغییر شکل یافته یا قطعات دارای خوردگی شدید نباید بدون بررسی دوباره وارد سیستم شوند.
همچنین باید وضعیت محل اجرا کنترل شود. قرار دادن تجهیزات روی خاک سست یا سطحی که توان تحمل بار ندارد می‌تواند باعث نشست سیستم شود.
در پروژه‌های اجرایی، یکی از نقاطی که باید جدی گرفته شود تغییر شرایط حین کار است. ممکن است سیستم براساس یک میزان بار طراحی شده باشد اما در طول اجرا مصالح یا تجهیزات اضافی روی سقف قرار گیرند.
این نوع تغییرات می‌تواند بار واقعی را بیشتر از مقدار اولیه کند.

شورینگ چه زمانی باز می‌شود؟

زمان باز کردن شورینگ به مقاومت بتن و شرایط سازه بستگی دارد.
صرف گذشت تعداد مشخصی روز از بتن‌ریزی به معنی امکان جمع‌آوری سیستم نیست. بتن باید به مقاومتی برسد که بتواند بارهای مرحله موردنظر را بدون کمک تکیه‌گاه‌های موقت تحمل کند.
همچنین ممکن است بخشی از سیستم باز شود ولی تعدادی پایه به‌عنوان تکیه‌گاه اطمینان برای مدت بیشتری باقی بمانند.
در ساختمان‌های چندطبقه باید بار ناشی از اجرای طبقات بالاتر نیز در نظر گرفته شود.
به همین دلیل تصمیم درباره باز کردن شورینگ باید مطابق شرایط واقعی پروژه و نظر مسئول فنی انجام شود.

چگونه سیستم شورینگ مناسب پروژه را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب سیستم مناسب ابتدا باید شرایط پروژه مشخص شود.
ارتفاع، حجم بتن، نوع سقف، میزان بار، فضای کارگاه، سرعت موردنیاز برای اجرا و دفعات استفاده از تجهیزات مهم‌ترین عوامل هستند.
برای پروژه‌ای با ارتفاع معمول ممکن است جک سقفی گزینه ساده‌تری باشد، در حالی که برای ارتفاع بیشتر یا بار سنگین‌تر، استفاده از یک شبکه شورینگ فریمی می‌تواند مناسب‌تر باشد.
در نهایت، بهترین سیستم لزوماً سیستمی نیست که بیشترین تجهیزات را داشته باشد؛ بلکه سیستمی است که با کمترین پیچیدگی، بار پروژه را با ضریب اطمینان مناسب تحمل کند.

جمع‌بندی

شورینگ یک سیستم نگهدارنده موقت برای تحمل و انتقال بار در مراحل مختلف اجرای سازه است. در پروژه‌های بتنی، داربست شورینگ معمولاً زیر قالب سقف، دال یا بخش‌های سنگین سازه اجرا می‌شود و تا زمانی که بتن به مقاومت موردنیاز برسد نقش تکیه‌گاه را ایفا می‌کند.
شورینگ نام یک محصول مشخص نیست و می‌تواند با تجهیزات مختلفی اجرا شود. داربست مثلثی، سیستم‌های مدولار دیگر و در برخی پروژه‌ها جک‌های سقفی می‌توانند بخشی از راهکار زیرسازی باشند.
انتخاب سیستم شورینگ باید براساس ارتفاع، بار، نوع سازه و شرایط واقعی کارگاه انجام شود. همچنین نحوه چیدمان، مهاربندی، کیفیت تجهیزات و وضعیت سطح زیرکار به اندازه نوع داربست اهمیت دارند.
به همین دلیل در اجرای شورینگ، انتخاب صحیح تجهیزات فقط بخشی از کار است؛ طراحی و اجرای درست سیستم تعیین می‌کند که بار چگونه و با چه میزان اطمینانی به تکیه‌گاه منتقل شود.

۲ نظر

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.