جستجو
دسته بندی مقالات
اطلاعات تماس
بستن داربست فلزی فقط به معنی کنار هم قرار دادن چند لوله و بست نیست. داربست یک سازه موقت است که باید بتواند در طول اجرای کار، پایداری خود را حفظ کند و مسیر دسترسی مناسبی برای نیروهای اجرایی ایجاد کند. به همین دلیل نحوه بستن داربست، نوع اتصالات، مهاربندی، شرایط سطح زیر کار و ترتیب نصب قطعات همگی اهمیت دارند.
در داربست‌های لوله‌ای، شبکه اصلی با استفاده از لوله داربست و انواع بست تشکیل می‌شود. لوله‌های عمودی، افقی و قطری در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا یک سازه منسجم ایجاد شود.
روش اجرا باید متناسب با ارتفاع، شکل ساختمان، محل قرارگیری داربست و نوع فعالیتی باشد که قرار است روی آن انجام شود. به همین دلیل نمی‌توان یک چیدمان ثابت را بدون بررسی برای تمام پروژه‌ها استفاده کرد.
اجرای داربست معمولاً از بررسی محل شروع می‌شود و سپس شبکه اصلی به‌تدریج شکل می‌گیرد. ترتیب اجرای صحیح کمک می‌کند خطاهای اولیه در ارتفاع‌های بالاتر تشدید نشوند.
پیش از شروع نصب باید سطحی که داربست روی آن قرار می‌گیرد بررسی شود.
اگر پایه‌ها روی خاک سست، سطح ناهموار یا محل مستعد نشست قرار بگیرند، ممکن است بعد از تکمیل داربست تراز سیستم تغییر کند. بنابراین سطح زیر پایه‌ها باید متناسب با شرایط پروژه آماده شود.
همچنین قبل از اجرا باید موانع محیطی، مسیر رفت‌وآمد، بازشوها و شرایط اطراف ساختمان مشخص شوند.
لوله‌های عمودی ستون‌های اصلی داربست را تشکیل می‌دهند.
این پایه‌ها باید تا حد امکان شاقول اجرا شوند. خطای کم در پایین داربست با افزایش ارتفاع می‌تواند بیشتر شود و روی پایداری کل سازه اثر بگذارد.
فاصله پایه‌ها نیز نباید به‌صورت حدسی تعیین شود. نوع فعالیت، ارتفاع داربست، تجهیزات مورد استفاده و طراحی اجرایی روی فاصله مناسب تأثیر دارند.
بعد از استقرار پایه‌های عمودی، لوله‌های افقی برای اتصال پایه‌ها به یکدیگر نصب می‌شوند.
این لوله‌ها باعث می‌شوند پایه‌های مستقل به یک شبکه متصل تبدیل شوند و نقش مهمی در حفظ شکل کلی داربست دارند.
اتصالات باید در محل صحیح قرار گیرند و بست‌ها به اندازه کافی محکم شوند. اتصال شل می‌تواند باعث ایجاد حرکت در شبکه شود، اما اعمال فشار نامناسب یا استفاده از بست آسیب‌دیده نیز روش صحیحی نیست.
یکی از مراحل مهم در نحوه بستن داربست فلزی، اجرای مهاربندی است.
وجود فقط اعضای عمودی و افقی برای ایجاد پایداری کافی نیست. اعضای قطری به مقاومت داربست در برابر حرکت جانبی کمک می‌کنند.
در عمل، هرچه ارتفاع داربست افزایش پیدا کند، اهمیت مهاربندی و اتصال مناسب مجموعه به سازه بیشتر می‌شود.
بست‌ها قطعاتی هستند که لوله‌های داربست را در نقاط مختلف به یکدیگر متصل می‌کنند.
بسته به محل اتصال و زاویه لوله‌ها ممکن است انواع متفاوتی از بست مورد استفاده قرار گیرد. اگر می‌خواهید ساختار و مدل‌های مختلف این قطعات را دقیق‌تر بررسی کنید، صفحه بست داربست اطلاعات تخصصی‌تری درباره این موضوع دارد.
هنگام نصب بست، سطح تماس قطعه با لوله باید مناسب باشد و پیچ‌ها نیز به‌درستی بسته شوند.
استفاده از بست دارای ترک، شکستگی، تغییر شکل شدید یا رزوه معیوب می‌تواند کیفیت اتصال را کاهش دهد. یکی از اشتباهات کارگاهی این است که ظاهر کلی داربست بررسی شود اما وضعیت تک‌تک اتصالات نادیده گرفته شود؛ درحالی‌که پایداری شبکه به مجموعه همین اتصال‌ها وابسته است.
عبارت «انواع بستن داربست» معمولاً به شکل‌های مختلف چیدمان لوله‌ها و نحوه استفاده از داربست در پروژه اشاره دارد.
برای مثال ممکن است داربست:
در هر حالت، شکل کلی داربست باید متناسب با هندسه سازه طراحی شود.
بنابراین روش بستن داربست را نمی‌توان فقط با یک نقشه ساده برای همه پروژه‌ها تعریف کرد.
با افزایش ارتفاع، کنترل داربست حساس‌تر می‌شود.
در طبقات پایین ممکن است یک خطای کوچک در تراز یا اتصال چندان محسوس نباشد، اما ادامه همان خطا در طبقات بالاتر می‌تواند باعث انحراف قابل توجه شبکه شود.
در اجرای داربست فلزی در ارتفاع باید به مواردی مانند شاقولی بودن پایه‌ها، مهاربندی، اتصال به سازه، وضعیت سکوهای کار و مسیر دسترسی توجه بیشتری شود.
همچنین نباید طبقات جدید داربست بدون کنترل طبقات پایین‌تر اجرا شوند. بهتر است شبکه در مراحل مختلف بازبینی شود تا ایرادهای احتمالی پیش از افزایش ارتفاع اصلاح شوند.
در پروژه‌های مرتفع یا شرایط پیچیده، طراحی و کنترل داربست باید توسط افراد دارای صلاحیت و تجربه انجام شود. ارتفاع، باد، هندسه ساختمان و بارهای وارد بر داربست می‌توانند رفتار سازه موقت را تغییر دهند.
هدف بسیاری از داربست‌های فلزی ایجاد یک سطح مناسب برای انجام کار در ارتفاع است.
سکوی کار باید روی اجزای مناسب شبکه قرار گیرد و در زمان استفاده دچار جابه‌جایی ناخواسته نشود.
عرض، نحوه استقرار و حفاظت پیرامونی سکو به شرایط پروژه و الزامات ایمنی بستگی دارد. به همین دلیل بهتر است به جای استفاده از اعداد عمومی و ثابت، مشخصات پروژه و ضوابط ایمنی مرتبط مبنا قرار گیرند.
یکی از نکات مهم این است که روی سکوی داربست نباید مصالح و تجهیزات بیش از نیاز جمع‌آوری شود. افزایش بار علاوه بر ایجاد مانع برای نیروی اجرایی، می‌تواند بار وارد بر داربست را نیز افزایش دهد.
اجرای داربست بدون پیش‌بینی مسیر دسترسی مناسب ناقص است.
نیروهای اجرایی نباید مجبور باشند برای رسیدن به سکوی کار از اعضای افقی یا قطری داربست مانند نردبان استفاده کنند.
بسته به شرایط پروژه می‌توان از راهکارهای دسترسی مناسب مانند نردبان یا سیستم‌های پیش‌بینی‌شده برای صعود استفاده کرد.
مسیر دسترسی باید طوری قرار گیرد که ورود و خروج افراد باعث ایجاد اختلال در فعالیت سایر نیروها نشود.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجرای داربست، کنترل حرکت جانبی آن است.
داربست ممکن است تحت تأثیر حرکت نیروهای اجرایی، شرایط محیطی یا سایر نیروهای واردشده قرار گیرد. مهاربندها و اتصالات مناسب به افزایش پایداری سیستم کمک می‌کنند.
در ارتفاع‌های بیشتر، معمولاً موضوع اتصال داربست به سازه اصلی نیز اهمیت پیدا می‌کند.
نوع، تعداد و محل این اتصالات باید متناسب با طراحی و شرایط واقعی پروژه مشخص شود و نمی‌توان برای همه ساختمان‌ها یک الگوی ثابت در نظر گرفت.
بعضی از خطاهای اجرایی بارها در پروژه‌ها تکرار می‌شوند و بخش زیادی از آنها با یک کنترل ساده قابل پیشگیری هستند.
از جمله:
یکی از مهم‌ترین نکات تجربی این است که داربست را باید به‌عنوان یک سیستم کامل دید. ممکن است تک‌تک لوله‌ها سالم باشند، اما اگر چیدمان یا اتصال‌ها مناسب نباشند، عملکرد کل شبکه مطلوب نخواهد بود.
بعد از پایان بستن داربست و قبل از شروع فعالیت، بهتر است یک بازبینی کلی انجام شود.
موارد اصلی شامل:
همچنین اگر داربست در طول پروژه تغییر داده شود، بخشی از آن باز شود یا شرایط محیطی و اجرایی به‌طور قابل توجهی تغییر کند، بازبینی مجدد اهمیت پیدا می‌کند.
داربست‌بندی از کارهایی نیست که فقط با مشاهده چند تصویر یا خواندن یک آموزش متنی بتوان ایمن انجامش داد.
این آموزش می‌تواند منطق کلی و مراحل اجرا را توضیح دهد، اما اجرای واقعی باید توسط افراد ماهر و مطابق الزامات ایمنی پروژه انجام شود.
هرچه ارتفاع، پیچیدگی سازه یا میزان استفاده از داربست بیشتر باشد، اهمیت تجربه تیم اجرا و نظارت فنی نیز بیشتر می‌شود.
در پروژه‌های خاص ممکن است داربست نیاز به طراحی یا محاسبات مشخص داشته باشد. در چنین شرایطی تصمیم‌های اجرایی نباید صرفاً براساس تجربه پروژه‌های قبلی گرفته شوند.
طریقه بستن لوله داربست شامل مجموعه‌ای از مراحل مرتبط است؛ از آماده‌سازی بستر و نصب پایه‌های عمودی تا اجرای لوله‌های افقی، بست‌ها، اعضای قطری، مهاربندی و سکوی کار.
در اجرای داربست فلزی، کیفیت تجهیزات فقط یکی از عوامل مؤثر است. حتی لوله و بست مناسب نیز در صورت چیدمان یا نصب نادرست نمی‌تواند یک شبکه پایدار ایجاد کند.
به همین دلیل هنگام بستن داربست باید همزمان به سه موضوع توجه شود: سلامت تجهیزات، نحوه اتصال و پایداری کل سیستم.
برای داربست‌های مرتفع یا پروژه‌های دارای شرایط خاص، اجرای کار باید براساس طرح مناسب و تحت کنترل افراد متخصص انجام شود. این رویکرد هم احتمال خطای اجرایی را کاهش می‌دهد و هم باعث می‌شود داربست در طول مدت استفاده عملکرد قابل اطمینان‌تری داشته باشد.
ممنون از مطالب مفیدی که در اختیار ما گذاشتید